ตลาดสดบ้านคำชะอี

ก่อนมาเป็นตลาดสดดังที่เห็นในปัจจุบันนี้นั้น สมัยที่กิ่งอำเภอคำชะอียังอยู่ที่บ้านคำชะอีตรงนี้จะเป็นที่ตั้งที่ทำการกิ่ง (เรียกกันประสาชาวบ้านว่า "ศาล" และขออนุญาตเรียกตามนี้ ถึงแม้ไม่ใช่ศาลก็ตาม) ตอนผู้เล่าเป็นเด็กยังทันเห็นและพี่ชายเคยพาไปเก็บกระดาษที่เจ้าหน้าที่ไม่ใช้และนำออกทิ้งนอกศาลเรียกว่า "เจี้ยศาล" เพื่อนำมาเขียนรูปเล่น เมื่อกิ่งลูกย้ายเข้าบ้านนำเที่ยงก็เลยร้างเป็นที่ราชพัสดุเรื่อยมา

แรกเริ่มเติมทีนั้น นางพลร่ม สุวรรณไตรย์ (สกุลเดิม กุลวงค์) เป็นคนแรกที่มาตั้งแผงลอยเล็กๆ จำหน่ายสินค้าเบ็ดเตล็ดเล็กๆ น้อยๆ พร้อมทั้งมีอาหารตามสั่ง เนื่องจากเห็นว่าตรงนี้เป็นทางสี่แยกและเป็นที่พักรอรถของชาวบ้านศรีมงคล บ้านแก้งช้างเนียม บ้านโนนสว่าง และบ้านนาปุ่งเผื่อมีผู้มารอรถจะได้แวะซื้ออะไรติดไม่ติดมือกลับบ้านบ้าง ประกอบกับมี โรงเรียนมัธยมคำชะอีพิทยาคมได้มาตั้งอยู่ที่ฝั่งถนนตรงข้าม มีนักเรียนมาอุดหนุนมากขึ้น จึงได้ชวนเพื่อนอีกมาตั้งแผงลอยขาย

ต่อมาสมัย นายเหมย สุวรรณไตรย์ เป็นกำนันตำบลคำชะอี (พ.ศ. 2540- 2543)ได้ทำโครงการของตำบลเพื่อจะสร้างห้องแถวเป็นศูนย์สาธิตการตลาด และให้กลุ่มแม้ค้าดังกล่าวเช่า ก็ปรากฏว่าได้ผลดีมีผู้เช่าเพื่อเป็นร้านขายสินค้าจนเต็ม

ต่อมา พ.ศ. 2542 ทางองค์การบริหารส่วนตำบลคำชะอีก็ได้งบประมาณ 357,580 บาทสร้างตลาดสดขึ้นทางทิศใต้ใกล้กับห้องแถว กว้าง 11.5 เมตร ยาว 15 เมตร สูง 4 เมตร และเป็นตลาดสดบ้านคำชะอีมาจนถึงทุกวันนี้.